karanlık sessiz bir oda

2012-01-15T11:31:00.000+02:00

seslerin buğusundan kaç hayat hikayesi akacak
kadehi zamana çarparken
bir dost meclisinde dostun yüreğine haykırmak isteyeceksin delice
haykırdım nitekim
narası erkekliğimin Çin'den yankılı
öyle sapa harabelerde arbede edip de çalınmadı ki bu aşk
kim bilir kaç kemik eskittim
kaç kere ölmek gerekti ve sancılarla doğmak
kaç şişe devirdik içmeden sarhoş olmayı öğrenene kadar
ve sarhoş etmek için saki ribasını omuzlarıma kim tutar?

korkunun ecele faydası yok

2011-06-04T04:07:00.000+03:00

insan ya ölmek ister, ya da yaşamak ister... iki durumda da korkunun hiçbir anlamı yoktur! ama ya korktuğu için yaşayamayan insanlar!

Anne'ler günü...

2011-05-08T13:17:00.000+03:00

Vahşi bir dinazoru bile sevecen, tatlı ve şefkatli kılabilecek kadar kudretli Anne'lik kavramını kutlamak ve takdir etmek "Anne" olmamış insanların yapabileceği bir şey değildir! Bizim yapabileceğim sadece, çocuğu için kamyonu elleriyle tutup kaldırabilecek kadını, o anlayamadığımız resmi saygıyla karşılamak... Ve sadece gördüm diyebilmek aslında... Anne seni gördüm. Gördüm ama hiç anlayamadım!

sarı günler!

2011-04-24T00:27:00.000+03:00

o günleri sadece böyle tanımlayabilirim galiba... çocukluğunun umutlu güzel bir yaz günü, pazar tatilidir... dışarıya adım atar atmaz o parlayan güneş tüm enerjisiyle dünyayı ve içindeki her şeyi sapsarı yapmıştır. hatta üzerine bir de sokağın tozları eklenmiştir. baban bahçede bir şey tamir ederken seni nalbura gönderir. ve 5 tane 9luk çivi almanı ister. parayı sıkı tutup, para üstü almayı unutmamayı da tembihler... bacağınız kadar merdivenlerden koşarak çıkmaya çalışırsınız, sadece yere bakabilirsiniz güneşin parlaklığından. koşa koşa gidip dükkana girince çocuk heyecanına güler nalbur amca. ve para üstünü büyük bir haklılıkla istersiniz, çocuk aklınızla. sonra yine yukarıya bakamadan yerdeki kaldırım taşlarını inceleyerek, belki de çizgilere basmadan belki de kaç adımda bir çizgiye denk geleceğini sayarak dönersiniz. döndüğünüzde çekiçten gelen güçlü sesleri göz kırpa kırpa izlersiniz.

bu ve bunun gibi bütün detaylar, sarı günler olarak kalır aklınızda... çünkü o gün herbir zerre tüm enerjisini güneşten almıştır.

ölüm

2011-02-15T00:02:00.000+02:00

ölüm çok güzel bir mihenk taşı,
onu neye vursan bütün yalanları dökülüyor!

susmanın çeşitleri...

2011-02-02T02:31:00.002+02:00

erkek adam küsmez! kızar...
karşısındakini kırmamak için de öfkesini yutana kadar susar!

türküyle uyanış...

2011-01-14T04:31:00.002+02:00

günümüzün kültürü, adı kesik kol parçası! ne vücudu var ne kökü...
ama bu geçmişsiz ve anlamsız ve amaçsız ve birikimsiz toplum bilincimizi, kurumuş çatlamış toprağa su saçarmışçasına besleyen türküler!
muhabbetlerim seninle oldu
aşklarım seninle oldu
samimiyetim seninle oldu
tebessümüm de gamım da gözyaşım da arınışım da seninle oldu

ne zaman silkelenip kendime gelmek istesem bir türkü yeter
bin senelik bilgiler akar büyük büyük dedemden
dinmeyen aşklar süzülür nağmelerin arasından
bilirim ki bugün yalnız değilim
dünü var bu toprakların ve yarını olacak
başıboş değil kelimeler
anlamları var
...

2011-01-04T04:21:00.002+02:00

ben diyerek uzaklaşacağına, beni silerek yanımda olduğunu fark et!

2010-12-23T01:32:00.000+02:00

Erhan'lar!
Ölüp, yıkayıp, kefenlediğim, gömdüğüm Erhan'lar...
Ve benim insan mezarlarım...

eski gözlerden mezar taşlarım
nerde olduklarını bilmediğim
hatırlamadığım insan mezarlarım

nesebi kırık oluşlarım
çürüyüp yitmiş
ardından bir söz bile bırakmamış hayatlarım

benim kadın mezarlarım

ve sokak analarım

...

2010-12-19T16:47:00.000+02:00

suni gündemlerle geçer zaman, kurtarılır gün!
ama yağmur yağdığında tozlar akacak
ve ben kalacağım yalın, gerçek, keskin
çünkü gözlerimi gördün.

Yarım yalnızlık

2010-12-14T21:48:00.000+02:00

ah! bir uyandığımda
gecemin tam ortasında
meraklansan böyle
desen "noluyor bu çocuğa"
ve yakalasam seni parmak uçlarından
çeksem
tamamlasam yalnızlığımı
hani diyorum bütün bir elma mı olsak?
tutula tutula yuvarlanmaya yeğleyeceğimiz...
yoook tövbe
öyle abartılı değil istediğim
kendi halinde bir dedeyle bir nine
ama arada kolay kolay fark edilemeyen bir sevda
bir saygı
bir uçurum
bir süper babaanne ezgisi pazar sabahlarında
alaturka gezintiler
hani diyorum bir meraklansan gecelerime
yetecek sanki bir ömürlük
derin bir nefese
ama işte
uyandığımda gece yarılarıma
yarım kalmış yalnızlığımla seni düşündüğümde
...

İnternetin balık yağı (Omega 3) etkisi

2010-11-25T21:58:00.000+02:00

İnternet ile birlikte insanlığın -bir bütün olarak insanlık- korteks tabakası ile talamus tabakası arasındaki iletişimi güçlenmiştir. Böylece, talamus -avam- o hep uzaklarda duran bilgiye erişim hakkı kazanabildi. Bu da tüm insanlığın evrimsel süreci içerisinde bir basamak olarak görülebilir ki bundan sonra o bilgileri derlemek ve sınıflandırmak ve de daha verimli kullanabilmek için düzenlemek gelir. Burada da html 5 yepyeni bir veri işleyiş mantığıyla hayatımıza girmek üzere. Evet insanlık evriliyor. Tam da gözümüzün önünde!

Fantezi Land

2010-11-25T21:48:00.000+02:00

İnsan yok saydığı yalnızlığıyla yüzleştiği anda hayal ile gerçek arasındaki sınır da kalkar, ve hayatın fantastik sırları dökülmeye başlar. aynadan ben dediğin görüntü silinir giderek... yok olana kadar yalanlar tükenmez. yok olduktan sonra ise gerçek kalmaz.

success

2010-11-16T04:17:00.002+02:00

Think as idiots, do as genius.

2010-10-24T06:46:00.002+03:00

Sevda bir ağıttı inceden, hep duyulan hep acıtan... 05/07/04

bil istemiyorum

2010-10-19T20:42:00.000+03:00

bilmiyorsun, yağmurda türküler söylüyorum sana bağırarak
montumun altından ıslak tütünlü nefesimle
sesim bu denli sen olduğu için
bil istemiyorum

hiç haberin yok, gecelerce seni izliyorum
pink floyd derinliğinde gecelerce
yaptığım her güzel şeyden sonra açıyorum fotoğrafını
keyifle seni izliyorum
o kadar içine giriyorum ki
bil istemiyorum

aşk bir rüya derler
rüyanın aşk olduğunu anladım
sarıldım sana sıkıca, kıskandım, gördün gözlerimi
öpüştük
ve hatta kaybettim seni
o kadar şey yaşadık ki

ama bir rüya olduğu için
bil istemiyorum..

ustalık

2010-10-10T02:58:00.000+03:00

bir dilbere tutulmanın, aşık olmanın göstergesi onun her şeyiyle ilgilenmektir ve her şeyinin bilmek. bu yüzden bütün usta kişiler aynı zamanda büyük aşıklardır ki o usta olduğu şeyi her yönüyle incelemiş keşfetmiştir.

2010-10-10T01:55:00.002+03:00

insan kendi özelliklerini başkasında kusur olarak görür, ama kendi kusurlarını göremez.

2010-08-31T09:15:00.001+03:00

An'ın standartı yok ama kalan her şeyin var...

2010-08-19T23:01:00.001+03:00

çoğu zaman sorunu çözmek, sorunum var diye hayıflanmaktan daha kolaydır.

cilve

2010-07-30T05:57:00.003+03:00

sen çok fenasın sen...

öyle sırlı gülümsüyorsun ki ruhum birden 7 kat yükseliyor

sonra da hiçbir şey yokmuş gibi kaçıyorsun

günlerce aylarca belki de yıllarca gelmiyorsun

acıyorum kanıyorum derde düş'üyorum

nerdeyse acıdan varlığını unutacakken birden

bir serinlikle geliyorsun

o acılar yokmuş gibi o uzaklık hiç olmamış gibi yeniden

çok fenasın çok

bir gülümsüyorsun ki

hep birlikteyiz der gibi

sonra kaçıyorsun...

empati

2010-07-30T02:45:00.000+03:00

bir kişinin söylediklerini anlamak, haklı çıkmaktan daha yücedir.

hasret

2010-06-05T06:14:00.000+03:00

anın güzelliğine bakmaya cesaret edemeyenler, geçmişin hasretine sığınırlar! oysa yaşamak hep yanıbaşımızdadır, her an farklı bir güzellik vardır keşfedilecek, yaşanacak, şahit olunacak. biz yaşamayı bırakmadıkça o güzellikler de bizi bırakmayacaktır.

eşitlik

2010-05-06T16:34:00.002+03:00

bir insanın bir insandan üstünlüğü ancak Allah nezdindedir. kimse Allan nezdinden bakamadığına göre, birisinin birisine üstünlüğü yoktur...

2010-05-06T16:33:00.000+03:00

küçüklüğün nişanı büyüklenmektir.

bahar gecesinden mektup...

2010-03-19T03:17:00.005+02:00

bazı şeyler zamanla değişmiyor

her seferinde unutup unutup yeniden başlıyorsun onları yaşamaya

erkan oğur ve dostum sen...

her baharda yeniden muhabbet

yeniden bir ayrılığın acısı

yeniden bir dem sarıyor ruhumu

her an farklı bir erhan doğuyor dostum

inan doğuyor ve farklı

ama bazı şeyler değişmiyor

gecenin karanlığını çınlatan erkan oğur

o türküler

o kemane

yaylanan karanlığa doğru

o iç çekiş

komik belkide sevdamız

sevimli

ama

samimi

çünkü biziz samimiyetin timsali dostum

bu devranda biziz!

çim kokusu

ankaranın gece ayazında nefesinden gelen bira kokusu

sokaklarda boş

yalnız

bir başımıza

ağrıyan bacaklarımıza

oturup üşümelerimize

yürüyüp türkü söylemelerimize

yormaya çalışmamıza içimizdeki karşılık bulmaktan aciz düşecek kadar yüce sevgimize

dedim ya dostum

deneyimle sabit ki

bazı şeyler değişmiyor

değişmiyor dostum

biliyorum

bu yüzden sensiz de paylaşıyorum seninle dostum

vücut bulamadık belki de bulamayacağız özlemimize

ama olsun

her baharda samimiyetimizi göreceksek

o samimiyet vücut bulacaksa gözle görülmeyen

ama çelikten sağlam!

o yeter bize

yetti geçen baharlar

yetirdik

sanma ki biz hasret çekilmedik

zamanı değil sadece ölmenin

görecek baharlarımız var

çekecek gamımız

dalacak derinliğimiz var

böyle sözleştik

yarın hatırlamayacağım bu sözleri bu ruhu

sorarsan anlamsız bakabilirim

bir başka bahar gecesinde yaşamak için

orhan'a...

bahar

2010-02-11T01:10:00.004+02:00

içinde taze umutlar yeşerten şey bahardır.

iyi kalpli insanların iyi kalpli insanlardan aldığı bir sıcaklık vardır, duyar duymaz yüzün güler istemsizce, sıcaklığın artar, dertler silinir, bir güç bulursun bir hareketlilik başlar, meydan genişler, kendiliğinden iyi'ye yönelirsin, kolaydır her şey, burnunda tazelik kokusu biter, bilincin titrer, temizlenirsin baştan aşağı, sanki o kadar kış geçiren sen değilmişsin gibi!

işte o bahardır...

delikanlıya nasihat

2009-12-08T05:15:00.003+02:00

sakin ol oğlum

sakin...

yitirme metanetini

işte böyle olacak

can çıkacak canından

acıyacak buram buram

yanacaksın oğlum

öyle böyle değil ateş bu

cayırrr cayıırrrr yanacaksın

ama sen ele verme yenini

bozma kendini

bekle sadece

böyle olacak işte

acıdıkça güzelleşeceksin oğlum

beklersen eğer her şey güzelleşecek

göreceksin oğlum

göreceksin

2009-12-08T05:13:00.001+02:00

böyle olmuş

iyi ki olmuş

umut

2009-12-08T05:10:00.002+02:00

güneşe bakamazken uçurtma uçurtmaya sevdalanmaktır çocukluk

çimlerin kokusunun üzerine sinmesidir özlem

bugün umut varsa içimizde

işte o günlerdendir.

korku

2009-12-08T05:06:00.002+02:00

korkular ne hilebaz! ne düzenbaz! ne siyasetçi onlar. iyiyi kötü kötüyü iyi yaparlar. aptallar aslında! tek yaptıkları blöf. yersen yerlerin dibindesin. yemezsen senden alası yok.

karadelik

2009-12-08T05:03:00.003+02:00

iyiyi kötüyü, güzeli çirkini, ışığı karanlığı, manayı hesabı yutan karadelik! gecenin hangi saatine saklandın? cezbinin sarhoşluğunda akmak sana... akıp akıp son oluşa kadar seyretmek yok oluşu, kayb oluşu... son hücreye kadar feda!

efkar

2009-09-20T16:36:00.000+03:00

öyle sabahlar vardır ki, gecenin karanlığı gitmez günün ışığıyla

boş sigara paketleri ortalıkta

dibince çay kalmış bardaklar

bitmeyen bi efkar geceden

efkarın sebebi yok yaşam gibi

içinden geldiği gibi

28.01.2005

2009-09-16T04:50:00.001+03:00

acı deliyi yer veli acıyı

ayrılık

2009-09-16T01:03:00.000+03:00

seni unuttuğum kadar yalanım
hatırladığım kadar hazin

kadir gecesi

2009-09-16T00:43:00.002+03:00

içimde bezm-i elestten kalma bir hasret
giderek büyüyen bir yangın
hoş değilim sensiz
sevgili!

yıllarca, şarkılarca beklediğim
yollarca, insanlarca aradığım
sevgili!
neredesin ...
gel artık

çok kırıldım

aşk üzerine düzensiz...

2009-08-21T06:27:00.003+03:00

aşk, içimi temiz kafası güzel...

aşk'ın karşı konulamaz çekimi! sonlu alem içinde, karadelik gibi ışığın bile kaçamadığı bir son!suzluk... çıktın mı bi kere o meydana, gerisi gelir... yok edene kadar bırakmaz seni. karadeligin çekimine giren kurtulamaz. sen de istemezsin zaten o büyüden kopmayı. ama o çekiş apansız vurur hep. her zaman senin gidebileceginden daha hızlı çeker ve hep bu yüzden her seferinde tepetaklak olursun. genleşir genişlersin o noktaya yaklaştıkça. giderek daha da silikleşirsin. yok olana kadar. aşk bir yok oluşun öyküsüdür.

hani o de(li)lik ışıgı bile yutar ya, o yüzden aşkta kaybolanları farkedemez dışarıdakiler. aşk kendisini de çeker, çekmeyi de çeker...

aşk bi karadelik gibidir. mutlu bir yok oluştur aşık için ama dışarıdan bakanları korkutur. kelebegin ışıga yanması gibi bir fedakarlıktır. görenler için felaket, yaşayan için zor bir huzur.

maddesizlik cazibe olsa gerek...

beyninde nöronlar arasında şimşekler çakar,
o güne kadarki bildiginiz her şey yeniden anlamlanır.
bir şey her şeyin merkezine. o nasıl bir fırtınadır!

çocuk olmak...

2009-07-23T00:04:00.001+03:00

çocuk güzel bir şeydir.. başkasına zarar vermez çocuk mesela

sürekli ışıl ışıl bakar...

ve incedir çöocuk bütün büyüklerden daha incedir..

karıncayı bile ezmez çocuk.. gururu yoktur çocuğuın

pis bir benliği yoktur mesela...

girer çamurda oynar gönlünce

eğlenir..

zevk alır yaşamaktan

herkesten daha gerçektir çocuk.. çünkü daha saftır duyguları

kullanmaz mesela insanları.. bi

egosunu tatmin etmek için ya da işlerini gördürmek için ya da gönlünü hoş etmek için..

çocuk insana yaklaşmak ister

çünkü insan amacıdır alemin..

araç olamaz..

çocuk umutludur hep

çünkü yapabileceği çok şeyi vardır

öğrenebileceği çok şeyi vardır

çocuk esnemez

çocuk kimseyi suçlamaz mesela... yapması gerekeni yapar sadece...

sorumlulukları vardır çocukların

bilir misin?

çocuk olmak öyle kolayt değildir!

yaptım oldu değildir çocukluk...

çocuk olmak belki de dünyada ki en ağır şeydir..

bu yüzden sadece çocuklar çocuk olabilir..

gönül

2009-06-23T12:45:00.001+03:00

gönül Allah'ın evidir... Allah'ın evi boş kalır mı hiç?

şükür

2009-01-17T04:11:00.001+02:00

başka bir şey arzularsan, sahip olduğunun güzelliğini nasıl göreceksin ?

Erkek kapanı

2009-01-14T02:23:00.001+02:00

bir taş attım
bir kuş havalandı
gökyüzümle yakaladım O'nu
O özgürce dolandı...

güvencinim'e...

Ring

2009-01-02T01:48:00.001+02:00

İnek trene bakmaktan usanmaz.

tasarruf

2008-11-04T02:34:00.000+02:00

Aynı kalitede bir şeyi, daha az kaynak tüketerek üretmektir...

sorumluluk

2008-10-05T03:14:00.001+03:00

Yapılması gerekeni yapmayan, yapılmaması gerekeni yapar.

perfection

2008-06-19T02:20:00.002+03:00

perfection is not about unit, it is about unity...

hidden

2008-06-19T01:47:00.002+03:00

there are much to hinder beauty.

changing...

2008-04-17T02:32:00.002+03:00

to change is always good, but, to change for good is better...

mevlana nın aynası...

2008-04-15T03:55:00.001+03:00

insanın içinde kötülük olmasa kötülüğü görebilir mi?

.......

mevlana der ki: "insan puslu bir aynadır, yüzeyini ne kadar temizler cilalarsa var olan mutlak'ın güzelliklerini de o kadar iyi yansıtır."

allah adıyla işaret edilen

2008-04-07T23:18:00.001+03:00

allah adıyla işaret edilen

böyle bir şey var,
her şeyi kapsayan bir şey var
her şeyi unutturan bir şey var
her şeyi anlatan bir şey var
her şeyin anlattığı bir şey var
bilinmeyen bir şey var
bilinen bir şey var

böyle bir şey var
sadece bir şey var

sınır

2008-04-07T22:22:00.002+03:00

herkes kendi sınırını sınır sanıyor, halbuki sınır yok.

taharet

2008-04-03T07:52:00.002+03:00

çok yemek maddi-manevi tahareti giderir.

selam

2008-04-03T07:49:00.004+03:00

selam, selam edilenin varlığını kabul etmektir, selam edileni algıya dahil etmektir, algılamaktır, okumaktır, seyretmektir.

varlığa yokluğa selam olsun, alemlere insanlara ağaçlara bitkilere hayvanlara madenlere meleklere yıldızlara evrene
her şeyi kapsayan şey'e selam olsun.

güzergah

2008-03-24T04:42:00.003+02:00

madem buradayız,
demek yol buradan geçer.

sevgili...

2008-03-19T03:36:00.002+02:00

Sevgilileri dolaştım, Allah ve Resulü'nden hayırlısını bulamadım...

mutlak doğru...

2008-03-15T05:04:00.011+02:00

doğru kavramı -yaşamımızın bizi tedirgin eden perspektifinden bakıldığında- evrene, hayata karşı davranışlarımızdan ugun olanıdır. herhangi bir anda, verebileceğimiz sonsuz farklılıktaki tepkilerden geri-dönüş itibariyle ve tüm evreni kapsayan etkileşimi itibariyle ya iyi-uygun-doğru dur -ki bu etkileşimin sınırsızlığı itibariyle tüm evren için doğrudur- ya da yanlıştır. yani herhangi bir an'sal varoluşta, yapacağımız herhangi bir hareket bu sınırsız etkileşim vasıtasıyla ya madde bağımlılığından kaynaklanan negatif yüklü enerji yayacak ya da madde merkezli anlayışı delen pozitif yüklü enerji yayacak [1]. bir an için yapacağımız bu tepkinin, bu yükler dışında olma ihtimali yok ve bu tepkinin hangi yükü ihtiva edeceği malumunuz tesadüfi değildir. sistemin belli kıstasları vardır. bu konuda emin olun sistem çok zeki ve uyanıktır, yani O'nu kandırma gibi bir girişim ileride muhtemel milyarları hüsrana uğratacaktır. ve asıl mesele ise böyle bir değer yargısının, kriter tablosunun veya mutlak doğrunun var olduğu...

mutlak doğru yoktur psikolojisi ise, insanın çok iyi duyumsadığı bu doğrulara göre yaşayamamasının (hayvani-bastırılamayan-edepsiz isteklerin yalan söyletme gücü dolayısıyle) verdiği rahatsızlığı, ahmakça elimine etme çabasıdır. netekim böyle bir mutlaklığın olmaması, bütün bilim insanları boşa emek harcıyor anlamına gelir. bir yerlerde belli kurallar var ki bilim adamları bazı teoriler ve yargılar bulabiliyorlar.

herkes bilir ki 20. kattan atlarsa insan ölür. tesadüf değildir. sonra çoğumuz biliriz ki, kemik kırıldıktan sonra kaynayana kadar hareket ettirilmemesi gerekir. eğer alçı gibi bir malzemeyle sabitlenmezse muhtemelen kaynama aşamasında yeniden kırılır. sonra daha az insan bilir ki, kaza geçiren bir motorsikletliden kaskı çıkarırken nelere dikkat edilmelidir. eğer kazada omurilik çatladıysa ve kazazede yaşıyorsa, hatalı bir çıkarma girişimi, kazazedeyi, en iyi ihtimali felç kalmak olduğu bir duruma düşecektir (genellikle ölüm). ve daha da az insan bilir ki, çevresinde gördüğü renkler onun psikolojisini, olaylara yaklaşımını değiştirmekte kendi ürettiği anlam, enerji yönüne çekmektedir. mesela kırmızı bir salona sahip ailede sürekli gerginlik olması tesadüfi değildir. bilgiler derinleşip, karmaşıklaştıkça olayların olasılığı ve tesadüfî denilebilinitesi arttı. lakin bilen bilir ki, ailedeki gerginlik, motorcunun felç kalması tesadüfi, es kaza olmamıştır, sadece daha detaylı bilgi gerektiriyordu. eğer insan daha çok bilirse görür ki hayatta olan her şey belli kurallar çerçevesinde işliyor.

o zaman bu kuralların hepsini öğrenen her şeyi bilip geleceği görebilir mi? hayır. mutlak olan gerçek aynı zamanda sonsuz olduğundan dolayı, bir insanın kapasitesi hiçbir zaman için buna yetmeyecektir, tümü eksiksiz anlayamayacaktır ("Allah a hakkıyla sena edemeyecektir"). lakin öğrendikçe geleceğe dair daha iyi tahminlerde bulunur. örnek olarak hava durumu tahminlerini verebiliriz. şu anki bilgiler ışığında önümüzdeki hafta için havanın %100 ne olacağı bilinmiyor lakin yüksek oranda tahmin edilebiliyor.

"herkesin kendi doğrusu vardır" yargısı doğrudur. herkes mutlak ve sonsuz olandan kendi algı ve anlayış kıstaslarına, kendi kapasitesine göre alacaktır. bir ağacı ele alalım... aynı ağacın yanından sürekli insanlar geçiyor. bir fizikçi geçerken, ağacın rüzgar kuvvetine karşı nasıl ayakta yıkılmadan durduğunu, esnekliğine göre köklerinin ne kadar kuvvetle tuttuğunu görebilir. ekoloji alanında bilgili bir insan, ağaçların temel yaşam döngüsünden oksijen üreterek ne kadar önemli ve etkili bir yere sahip olduğunu görecektir. bir ressam o ağacın renklerinin ne kadar birbiriyle uyumlu, yaprak ve dal şekillerinin ne kadar güzel ve orantılı olduğunu, bir marangoz ağacın ne tür mobilyalar için uygun olacağını, ondan nasıl eşyalar yapılabileceğini, bir çocuk tırmanıp nasıl eğlenileceğini vs. görür... geçen her insan baktıkları aynı şeyi, kendi bilgileri nispetinde gördü ve algıladı. oysa ki ağaç bu arada değişmedi. değişen bakandı. ağaç içinde bu özelliklerin hepsi de vardır yalan değildir. bu bağlamda rahatlıkla denilebilir ki her insanın söylediği doğrudur fakat mutlak doğru değildir. öğreğimize dönecek olursak ağaç bu insanlar gördüğü farklı farklı anlamların hepsini barındırır içinde lakin hepsinden daha fazlasıdır her zaman için. insanlık piramidine yansıtırsak, kişi ne kadar iyi tanırsa şeyleri/eşyayı (ağacı) -ki piramidin üst basamaklarındaki insanlar-, ne kadar farklı insandaki ağaç tanımını kapsarsa, şeylerin/eşyanın (ağacın) mutlak anlamına o kadar yaklaşacaktır (bkz: canlı lügatlar... [2]). bu söylem aklımıza hz. muhammed (s.a.v)'in 'Allah'ım bana eşyanın hakikatini göster.' duasını getirir. anlaşılan odur ki hayatta tanımak, tanıdıkça mutlak doğruya yaklaşmak ve yaklaştıkça da bunun getirisi olan uygun değer yargılarına sahip olmak insan olabilmek adına elzemdir.

1: madde anlayışının insan yaşamına olan etkisini yerçekimi başlığında inceleyen detaylı bir yazı için: http://ayliner.blogspot.com/2008/02/yerekimi-gravity-btn-hayat-boyunca.html

2: canlı lügatlar yazısı için: http://kirlisakal.blogspot.com/2008/03/canl-lgatlar.html

canlı lügatlar...

2008-03-15T04:55:00.004+02:00

kamil insan eşyayı (şeyleri) daha iyi tanıyandır. onları gerçek anlamlarına daha yakın anlamlarıyla gören, anlamlandırabilen kişidir. bu tanı(ş)ma evresi tüm kavramların daha iyi daha doğru bir anlam bulmasını sağlar. bu bağlamda kişi kemale erdikçe iyi bir lügat olma vasfını alır.

samimiyet

2008-03-12T03:34:00.000+02:00

samimiyetin nişanı lafz değil fedakarlıktır.

korku

2008-03-09T05:16:00.002+02:00

insan acı çekeceğim diye korkar, oysa korkudan daha kötü bir acı olabilir mi ?

sitem

2008-03-07T02:18:00.001+02:00

güzelliği görülsün diye sitem eder, sitemin kendi kendisini güzelleştirir...

bakış

2008-03-06T05:33:00.001+02:00

yukarıya bak da yüksel! alçağa bakıp alçalma. neye bakıyorsan ona benziyorsun unutma!

cahil!

2008-03-06T05:14:00.004+02:00

tüm cahil insanlara söyleyecek bir şeyim var:

eöah!

(NOT: Cahilleri tespit etmenin yolu bu mimiği üzerlerine alınmayacak olmalarıdır. Ben dahil!)

karagün dostu

2008-03-06T04:03:00.003+02:00

gelmeyin dostlar! ak günlerde gelmeyin, sözlerim yalan kalıyor... siz iyisimi kara güne saklayın beni, o gün hatırlayın. ki samimiyet eksilmesin...

2008-02-06T17:24:00.000+02:00

İyilerin hoşgörüsü olmasaydı kötüler yaşamazdı.

nankörlük

2008-02-01T02:03:00.000+02:00

birçok çeşidi, derecesi vardır. ve insanoğlunun yapabileceği en kötü şeydir.

günlük yaşama yansıyan çeşitlerinden mesela yediğin şeyin tadını almaya çalışmamak ya da ne olduğunu bile farketmeden yemek, o yenilene ve yenileni hazırlayana yapılan en büyük hakaret olsa gerek.

bir domatesi ele alalım;

önce köydeki ahmet amca gitmiş ilgili yerden tohumlarını almış tohum için ayırdığı parasıyla ve bir sene nadasta beklettiği tarlasına ekmiş, özenle sulamış, tarlayı sürmüş bir sene boyunca her türlü `emek`ini vermiş dökmüş ve domates oluşmuş. sonra bunları kasalayıp satmış tüccar hüseyine. hüseyin de bin türlü ticari hesaplarla alıp domatesi getirmiş istanbul hal'ine. hal de pazarcı bekir -ki iki kuruş fazla kazanıp çocuklarına daha iyi imkanlar sunabilmek için istanbullara göç etmiş, bir tanıdık kaldırım taşının bile olmadığı bir memlekette ordan oraya gece gündüz koşturmaktadır- bu domatesleri satın almış ve pazara kadar çeşitli vasıtalarla getirmiş. sonra anneniz veya eşiniz gitmiş pazara özenle seçe seçe bu domatesi de eklemiş sepete. nihayet eve getirmiş. evde bunları özenle küçük küçük doğramış, ve domates gibi salatalık, limon, yağ, soğan, maydanoz, marulları toplamış ve ana yemeğin yanında tat katsın diye salata yapmış. ki bu sadece insanlar tarafından ortaya konan emeğin en basitleştirilmiş halidir. toprağın, suyun, domates bitkisinin, bulutların, yağmurun, hava basıncının, dünyanın, güneşin, yapraklara vuran ışıkların ve sayısız `şey`in emeği vardır.

bütün mevcudatı kapsayacak denli bir amaçlanmışlık vasfiyeti her bir zerreye yüklenebilir ki varlıkta her bir zerre tüm ile ilişkilidir. bu durumda ayrıksanmışlık mevzu bahis olamaz ve gökteki görünen görünmeyen yıldızlar dahi o domates oluşsun diye kendilerince bir şeyler yapmış bulunmaktadır.

bütün varlığın bu çabasını emeğini görmezden gelip o domatesin ne olduğunu bile anlamadan, doğru düzgün çiğnemeden yutmak, kokusunu tadını, yumuşaklığını, sertliğini, hissetmeden yemek, bütün emek verenlere, annenize, eşinize, bekir'e, hüseyin'e, ahmet'e toprağa, suya, güneşe, ışıklara, rüzgarlara, bulutlara, yıldızlara, ozon tabakasına yapılmış bir hakarettir, saygısızlıktır, kendini bilmezliktir. bunun neticesinde de onların kalbini kırmış, kötü düşüncelerini üzerinize almış olursunuz. bu da midenizin iyi hazmetmemesine, vücudunuzun o domatesten faydalanamamasına neden olur.

umurlur ki her an, her deneyim hissedilerek, kendi güzelliği keşfedilerek ve ortaya koyulan emek fark edilerek yaşanır.

saf

2008-01-08T13:47:00.000+02:00

en güzel alma biçimdir vermek.

Gitmek Vakti

2007-12-16T01:43:00.001+02:00

Nazımızı çeken kalmamış
Demek ki gitmek gerek...

Ay'ın güzelliği...

2007-11-17T00:34:00.001+02:00

hayatımdan bir kesittir...

güneşin kamaştırdığı küçük gözlerimle, konuşanların yüzünü göremediğim dönemlerdi. sürekli ilginç şeyler duyuyordum, anlamsız...
bir sohbetten de "ayın onbeşi gibisin" cümlesini yakaladım, cebime koydum. ilginçti, ayin onbeşi nasıl bir güzellikti?

yıllar, yıldızlar geçti. bir sürü güzellik gördüm, okul sıralarında saçları bağlı, mahçup... yalnızlığı ve geceyi keşfettim, "uyu artık" uyarıları arasında.
sabah ezanlarında hüznü buldum kendimce uyanarak. yıllar geçti okul yüklenmişliğinde keşifsiz yaşadım belki de...

sonra yürürken yolların birinde, herhangi bir yazın herhangi bir gecesi herhangi bir ay resmi vardı gökyüzünde... birden bir şimşek çaktı, bu çok hoştu. oldukça hoştu... bulutların üzerine yansıyan ışınları ve kendisi, simsiyah gökyüzünde koskoca bir inci, bembeyaz küre...
o güne kadar nasıl farketmemiştim. saklıyordu kendisini! güneş gibi bağırmıyordu. sessizce güzelliğini veriyordu geceye sadece.

sonra yollar, yaşlar geçti... fark etmiştim artık ay'ı. ama yine de günün baskısı öyle yoruyordu ki çoğu zaman kafamı kaldırıp yukarıya bakacak fırsat bulamıyordum. onu yeniden süslenmiş, başka başka hallerde gördükçe elimi kolumu bırakıp, dünya çekene kadar seyre dalıyordum. anlayamıyorum neyinden hoşlanıyorum, ama sadece ve sade güzel. öyle inceden bir güzelliği var, bütün içseslerimi susturunca duyumsadığım. ve gördüm, ve gördüm ve bi daha gördüm...

bir zaman sonra farkettim ki bu ince, kendisini saklayan, her gördüğümde tasdiklediğim güzellik farketmeden öyle birikmiş ki, o sicimden ip gibi yok da sayabileceğim bağ kendisine dolana dolana o kadar kuvvetlenmiş ki... ay'ı seviyordum kanlı canlı. hatta ay'a aşık oluyordum nerdeyse. bu denli sevebileceğim ne var diye baktım belkide biraz yadırgayarak! hiçbir şey.. sadece ay vardı karşımda... o büyük sevgiye karşılık verecek bir şey değildi. o zaman ay güzel değil dedim kendimce. ama bu da değil. hala gizli gizli ve çok ince güzelliğini dolamaya devam ediyor masumca. sonra ben abartıyorum dedim, ayın suçu değil... o sadece ve sade bir güzel.

bu döngüyü her yaşadığımda biraz daha dolandı bana ayın sevgiden sicimleri... ve bir noktadan sonra ayın bu kendisini saklayan mahçup güzel hallerine, sorgusuz sırnaşınışına, gizli gizli sevdirmelerine şaşırmak değil bu tavrını takdir etmeye ve sevmeye başladım. çünkü o gösterişten uzaktı. ben ona hayrandım.

bu artık dönülmez bir nokta. biz sevgiliyiz... bunu inkar edemem ve etmem de.. ne zaman çıksa, gösterse kendini, güzelliğini yaysa aleme, içimi bir hüzünbazneşe kaplar, bu rengini, bu sevgimi ve bu güzelliğin seyrini neden bırakayım ki!?

ay ile olan muhabbetim son şeklini almaya başlamıştı, onun sade ve sessizce gelişleri gibi sade ve sessizce arıyordum onu. ve birçok yalnız, karanlık yürüyüşlerimde gökyüzünde kendisini bana açıyor, erdemli ve bilgece... böyle gelen bir güzel ancak sevilir, seviyorum...

Gözlemci

2007-10-27T01:30:00.001+03:00

"İnsansiz bir ormanda bir ağaç devrildiyse -onu duyacak kimse de o ormanda yoksa-, o ağaç ses çıkarmış mıdır?"

soru çok güzel... hayata ve asli görevimize ya da görevimizin asli bölümlerinden birine ışık tutar : observation...
gözlemlemek, şahit olmak gerçekten de herbir insanın yapması elzem bir davranış. en basitinden bir minibüs şöförünün yolda giderken dikiz ayasını kontrol edip dönmesinden tutun da küçük bir çocuğun babasını izleyerek tüm yaşantısını etkileyecek psikolojik altyapıyı almasına kadar hayatın her alanında her kişisinde gözlem vardır. bu sadece gözlemci boyutu. bunun bir de gözlenen boyutu var.
aslında daha da öncesinde biraz gerçekliğin gözlemle nasıl boyut kazandığına bakalım.
calculus sınavındaki bir öğrencisiniz sınava hiç çalışmadınız dersten hiç anlamıyorsunuz hiç derslere gitmediniz ve de bu calculusü 4. alışınız. hani olmaz ya misal :)
sınavda yanınızdaki öğrenci hızlı hızlı bişeyler yazıyor siz bomboş bir kağıda bakarken. ve içinizden (iyi olmayan) bir şeyler harekete geçiyor ondan kopya çekmeye, çaktırmadan bakmaya başlıyorsunuz. yalnız derslikteki gözetmen (gözlemci) size doğru döner dönmez önünüze bakıp devam ediyorsunuz. öyle ki adam hiç anlamıyor. sınavı böyle bitiriyorsunuz ve neticede kopya çektiğiniz kişiyle aynı notu aldınız.
gözlemci sizi farketmedi. ve kopya çektiğinize dair olan gerçeklik, kopya çekmemiş olmanız gerçekliğiyle değişti. işte bu değişim gözlemlemenin kutsiyetini ve gözlemcinin olmadan bu evrenin hiçbir gerçekliğinin kalmayacağının işaretidir. yani calculüsten geçtiniz ve ağaç da düşmedi!

azık

2007-09-18T10:20:00.000+03:00

kefenden ötesi yüktür bu dünyada, ver gitsin, bırak gitsin...

bülbülün ahengi

2007-09-15T06:20:00.000+03:00

müzik haram olsaydı bülbül ötmezdi,
lakin bülbül hiç pavyona düşmedi.

Aşkım

2007-09-15T06:16:00.000+03:00

aşk ın cilvelerinde gezinirken, bir kişi olarak karşına çıkması yanılgısıyla şok geçiren insanın bu şok ile gidip bir sıcak tatlı diyalog kumkumasına girmesi ve ardından karşısındaki insana aşk diye hitap etmesi, üstüne üstlük buna bir de iyelik eki katmasıdır, lakin öyle veya böyle aşık aşkta hiçliğe varınca görür ki aşk da aşkı da hatta onun sahiplik eki -m dahi kendi derünundan açığa çıkmıştır. ve dahi o derundaki bir şey, ben-sen-aşk-gerisi denilen her şeyi çıkarmıştır. binaenaleyh aşkın bir başkasıyla ilgisi yoktur, kilidin sandıkla olan ilgisinden ziyade...

selam

2007-09-05T02:00:00.001+03:00

Kul olunası bir hakk
Sevilesi bir aşk
Dalınılası bir derya
İmrenilesi bir fakirlik
Esritici bir zenginlik
Söylenesi bir söz
Güzelleştiren bir hâl
O hâlden gelen kâl
Gidilesi bir yol

tutanlara selam olsun...

Sandık

2007-09-04T01:44:00.000+03:00

beden: et ve kemikten ibaret... Senin değil! sana emanet.

be[de]n (sandığın) et ve kemikten ibaret... Sen[in] (o) değil(sin! O) sana emanet.

be[de]n (sandığında kilitlediğin ne ki! ) et ve kemikten ibaret... Sen[in] (kilitsizliğe uzanan bir Ruh'un var! ben dediğin o zavallı) değil(sin! O ancak) sana emanet [(bir binek)].

"Ben kimim ?" o zaman
bunu sor da sonra deme aman!

* من عرف نفس فقد عرف ربّه *

.........

Sandık

Cuha; çalışıp kazanmayı, bununla ailesinin nafakasını temin etmeyi hiç sevmeyen, kaynağına aldırış etmeden, nereden olursa olsun, yeterki gelsin diyebilen birisi idi. Genelde de karısını alet ederek bir şeyler koparmanın yolunu bulur, bitene kadar onu yerler, daha sonra başka kurnazlıklar aramaya
koyulurlar.

Kesede para, çuvalda un bitmiş, Cuha karısına:

-Ey güzeller güzeli!.. Allah sana yay gibi kaşlar, ok gibi bakışlar vermiş. Endamını, işveni bilen bilir. Peki niye vermiş Allah bunları sana?. Hıı?.. Bunları adam avlamaktan başka ne için verdi?... Yürü bizi abad edecek bir kuş için tuzak kuralım!. Taneyi göster, ama sakın sen yem olma ha!. Onu muradına erdirecekmiş gibi görün, bütün maharetini, aklını kullan, gönlünü çel. Tuzağa tutulan kuş hiç yem yer mi?

Oturdular; düşündüler, taşındılar... Kendilerinin zarar görmeyecekleri ama, iyi para koparabileceklerini umdukları bir plan yaptılar.

Cuha’nın karısı koşarak Kadı’nın huzuruna geldi:

-Şikayetçiyim Kadı Efendi, dedi nefesini toparlamaya çalışırken.

-Kimden şikayetçisin kızım? Diye sorarken Kadı, bir yandan da kaşının, gözünün güzelliğini, sesindeki titrekliğin verdiği çekiciliği, kadına ve orada bulunanlara hissettirmemeye çalışarak inceliyordu.

-Kocam olacaktan şikayetçiyim Kadı Efendi, gönlü hep başka yerlerde dolanır da benimle meşgul olmaz hiç, dedi kadın.

Kadı; kadının güzelliğine, işvesine, davasının sağlayacağını tahmin ettiği avantajları da göz önüne alarak:

-Mahkemede bu gürültü varken şikayetini dinleyemiyor, anlayamıyorum. Yalnız olacağımız bir yerde şikayetlerini rahatça anlatırsın, dedi.

Kadın:

-Senin evine iyi kötü, hırlı hırsız her kes derdini dökmeye, şikayetlerini anlatmaya gelir gider. Ayak altı, göz önüdür. Bu cariyenin evi bom boştur. Düşmanım sayılan kocam köye gitti. Zaten bizim oralarda bekçi filan da yoktur.
Derdimi anlatmak için çok güzel ve rahattır. Mümkünse bu gece oraya gel. Geceleyin görülen işte ne düzen vardır, ne riya!.. Bütün gözler kapalı, uyku şarabıyla sarhoştur!. Kimsecikler görmez.

Hasılı; kadın bütün zekasını, güzelliğini, işvesini kullanıp, zaten arzularının esiri olarak yaşayan Kadıyı kendine bendetti, geleceği sözünü aldı. Evinin yolunu tuttu, akşamın hazırlığına başladı.

İblis; Âdem’e nice defalar masallar okudu ama, Havva ye dedi de Âdem, Allah’ın yasakladığı meyveyi ondan sonra yedi. Âlemde zulümle dökülen ilk kan kadın yüzünden ve Kaabil’den çıktı. Kadının hilesine son yoktur. Gece oldu, akıllı (!)
Kadı, kadına kavuşmak için yavaş yavaş kalktı, yola düştü. Kadın mumlar yakmış, yemek ve çerez hazırlamıştı. Oturdular, yemeye başladılar, tam o sırada kadının kocası Cuha gelip kapıyı vurmaya başladı. Kadı, yerinden fırladı, saklanacak bir yer aradı, ortada duran sandıktan başka saklanacak yer
yoktu, hemen girdi içine, ağzını üzerine kapadı.

Derken Cuha içeri girdi söylenmeye başladı:

-A kadın. Neyim var da sana feda etmiyorum. Neden benim elimden her an öyle feryadedip durmadasın?. Bana kötü sözler söylüyorsun, bazen müflis, bazen kaltaban diyorsun. Benim olsa olsa iki derdim var: Biri senden biri Allah’tan. İnsanlar üzerinde, senin yanında, şüphe uyandıracak şu sandıktan başka neyim var? Görünüşü pek hoş ama, içinde ne altın, ne gümüş, nede top top kumaşlarım var. Hani güzel ve vakarlı, ama, riyakar birinin bedeni gibi. Beni töhmet altında bırakan şu sandığı yarın götürüp, pazarda her kesin gözü önünde yakacağım. Ben de kurtulurum şüpheci bakışlarınızdan... El alem de.

-Yapma, vazgeç, dedi ise de kadın, Cuha:

-Hayır Vallahi de Billahi de yapacağım, yapacağımı, kat’iyyen vaz geçmem, dedi.

Yattı üstüne sandığın sabaha kadar. Kuşluk vakti sürükleyerek dışarı çıkardı, kapıdan geçmekte olan hamala seslenerek sandığı sırtına yükledi, pazarın yolunu tuttular.

Kadı sandığın içine eziyetler içinde iken: "Hamal, hamal.." diye seslendi.

Hamal sağına, soluna bakındı.. Allah Allah!.. dedi.

-Rüya mı görüyorum acep?.. Yoksa perilendim mi?..

Ses üst üste gelmeye devam edince, ayıldı, sesin sandıktan geldiğini anladı.

Kadı:

-Ey hamal!. Ey sandık götüren!. Ben Kadıyım. Sandığı mahkemenin önüne koy, içeri gir, halimi Naibime anlat. Bu sandığı sahibinden satın alsın. Açmadan bizim eve
götürsün.

Naip gelip:

-Bu sandık kaça, dedi.

Cuha:

-Dokuz yüz altın veriyorlar ama, ben binden aşağı satmıyorum, eğer alacaksan içini de açayım gör, dedi.

-Utan utan, bu sandığın bu kadar edecek ne özelliği var ki?.. İşte sandık, her kes görüyor, dedi Naip.

-Hayır, senin dediğin gibi değil. İçini görmediğin için böyle konuşuyorsun. Bunun içinde ne işçilik var bilir misin?. Alemde böyle iş görülmemiştir.

Naip:

-Ey sırları örten! Sırrı açma. Ört ki, senin de ayıbını örtsünler. Benimle uyuş, bunu böyle kapalı olarak alacağım.. dedi.

Hasılı bu alım satımda macera uzadı. Naip yüz altın verip sandığı satın aldı.

Göklerin yücesine yücelmeyen baş, hevasına kapılmış, sandık içine girmiştir.

Beden sandığından çıksa bile körlüğünden bir körün yanına gider ancak.

Ya Rabbi!.. Ruh sahibi bir kavim gönder de, bizi de beden sandığından satın alsın!..

Sandık içinde olduğunu, gönül gözü açık olan binde bir kişi bilebilir.

Yahut daha çocukken esir olan, veya anasından tutsak olarak doğan kişi, hürlük zevkini görmemiştir, onun meydanı suretler sandığıdır.

Aklı daima suretlerde mahpustur, kafesten kafese gezer durur.

Allah Kur’anda: "Gücünüz yeterse çıkın bakalım" demiştir, insanlara da, cinlere de.

Sandıktan sandığa giden adam; gökyüzüne mensup değildir, sandığa mensuptur.

Sandığın yarığı, insanın aklını başından alır, ama sandıktaki bunu anlayamaz.

Bu sandıklara kapılmazsa, o vakit kadı gibi kurtulmanın yollarını
arar, korkusuz, feryatsız durmaz.

Bir yıl sonra Cuha yine paraları bitirmiş, ne yapalım, kimi kafesleyelim derken, yine geçen yıl ki oyunu oynamaya karar verdiler karısıyla.. Ama tanınmamak için daha dikkatli, daha tedbirli olarak...

Kadın başka kadınları da alarak yanına Kadının huzuruna vardılar. Tanınmamak için peçelenip, bir kadını da kendine tercüman tutmuştu. Onu konuşturacak ki sesinden tanınmasın. Onun ağzıyla kocasından şikayette bulundu, gençliğini, tazeliğini, kocasının kendisiyle ilgilenmediğini, yarın köyüne gidip
kendisini yalnız bırakacağını saydı döktü.

-Yürü getir kocanı. İkinizi de dinleyip, ona göre hüküm vereyim, dedi kadı.

Önceden Kadı Cuha’yı görmemişti, onun için gönül rahatlığı ile geldi huzura.

Kadı onu hemen tanımadı. Cuha:

-Ben dine, şeriata bağlı bir insanım. Lakin bir kere şeytana uydum, kumar oynadım. Şeş beş derken elde avuçta ne var ne yok utuldum hepsini.

Der demez sesinden tanıdı Cuha’yı Kadı. Ona dönerek dedi ki:

-Sen o şeş beşi geçen yıl oynamıştın da beni tuzağa düşürmüştün. Ben sıramı savdım. Bu oyunu bu yıl başkasıyla oyna...

Arif; şeş beşten kurtulmuş, tek kalmıştır.

O; beş duyguyla, altı cihetten kurtulmuştur. Onun ötesinden haber verir sana.

Artık böyle bir can nasıl olur da bedene layık olur?. Kendine gel ey beden!. Bu candan ellerini çek artık.

Ey cana bucak olan beden!. Yeter artık!. Deniz, bir mataraya ne kadar sığabilirki?.

Ey insandaki binlerce Cebrail!. Ey adı bir kalıpta gizli Mesih’ler!..

Ey kilisede gizli binlerce Kabe!. Ey İfriti, İblisi yanıltan, yanlışlara sevkeden!.

Sen mekan ilinde mekansızlık secdegahısın... İblislerin dükkanı senin yüzünden yıkılmıştır.

Mesnevi:6.Cilt-Sayfa:354-..........-365

http://www.sufizmveinsan.com/mevlana/kissalarana.html

isim takıntısı

2007-09-01T02:50:00.000+03:00

Güzelliğe isim bulma zaafına kapılmış bütün an'larıma mahçubum. Onun dilini böyle güzel var eden kalp varken, şüphedir bütün kelimeler...

Hasat zamanı

2007-09-01T02:45:00.000+03:00

Yalnızlığın amansız soruları kapladı fikrimin semâ'sını, bereketli yağmur bulutları gibi... Ve yağdıkça çamur, karardıkça nem, aktıkça zaman -ki toprağa biriken pis kan- canlanıyor, renkleniyor tohumları derinlerde saklı binbir çiçek.
Bu bir oluşum, devinimi doğanın... İç, soğuk bir battaniye aralığında ürpermeden karşılayamaz baharı. Ayrılık bu! Yalnızlık... Elbet vardır hasat zamanı...

Ama

2007-09-01T01:16:00.000+03:00

Ayrıldığımızdan beri kaç kere barıştık
Kaç kere ayrıldık
Biliyor musun?

Kaç sabah senle uyandım
Kaç gece, saçımın kaç teli
Senle ağardı.

Sabah trafiği sensiz geçmezdi,
O yorucu iş saatlerinde
Hep sana anlattım demirin nasıl büküldüğünü
Heybetimle kaldırırken en ağırlıkları
Sana gülümsedim
Biliyor musun?

Bazen anlayamadım...
Dünya seyrinde giderken ve
Makinaların ağır gürültülü ritmi
Birden sessizliğe gömüldün
İfaden değişti, ifadesi değişti her şeyin
Vahşice kusmaya başladın en kötü hâtıraları
Kötü kokulara dayanamaz oldum
Hırçınlığın lanetleri beynimin içinde!
Yüzümü döndüm

...

İkinci sessizlik...
Bu, ceza'nın yorgunluğu,
Bu, hangi suçun cezası?
Başımı taşlara vura vura
Tevbe, tevbe yüz bin kere...
Kanlı bir doğum oldu

Tam temizlenmişken
O pürpak noktada hep
Bakışların geldi, zamanını bilen
Bir çift masum, sevimli
Dünyanın en güzel, ah o ışıltı!
Unutmuşken her şeyi, affetmek
Ne haddime

Bu son sessizlik...

Ayrıldık ama;
Allah'ın helal kıldıkları arasında en
Sevmediği şey...
Ben neyine sevineyim?

Ayrıldık ama;
Bu içimdeki sesin!
Beni ne zaman terk edecek?

Ayrıldık ama;
Ayrıldığımızdan beri kaç kere barıştık
Kaç kere ayrıldık
Biliyor musun?

siyah - beyaz - siyah - siyah - beyaz - siyah - beyaz - beyaz - beyaz - siyah - beyaz

2007-09-01T00:57:00.001+03:00

Siyah...

Neydi o damla damla eksilen?
Nerede başladı bitmek?
Gitmek ne zaman...
O kötü rüyalar o sesler kimindi!?
Pahası mı kutsanmış aşk'ın
Hani kelimelerle kirletmeye çekindiğimiz hani
Sandığında yedi çarşafa sardığın

Ne zaman başladı hazan
Yaprak yaprak dökülmek ne zaman
Hangi yalana kandık ?
...

Perdeler indi Nur'uma
ben böyle kilitli! kim açacak!?
Anahtarını hangi kuyuya attı
Lanet şeytan!
Sesimi böyle kıstıran hangi
Adilik yapıştı üstüme
Kalbimi, fikrimi dağıtmışlığından istifade...

Korkuyorum korkuyorum,
Hani o deli cesaretim nerde...
Kabul ediyorum neredeyse!
O sicimden köprüye asılı, bir
Şahadet parmağım kaldı
Bırakacağım neredeyse! yanmaksa yanmaaak
ölmekse ölmek deyip...

beyaz

Ama gözlerim kapalı
her darağacında hayır diyen bir
ışıltı var sakladığım!
her nef(e)ste, her düşüşte
dirilten, ayağa kaldıran

Ama gözlerim kapalı
açsam söndürecek cehennemi
zılgıt zılgıt kaçışacak şeytancıklar

-bitmedi başlamadığı gibi
sadece var
oyunlarımızdan münezzeh...-

Ama gözlerim kapalı
Oyunbozan olamam şimdi
Dilim suskun, kimse bilmez
İçimde hep o ses, o kelime
O davet...

Nur, nur, nur, ...

ikra

2007-08-24T03:06:00.000+03:00

Oku. O yaratan Rabbinin adıyla! (Alak 96, 1)

Alışveriş

2007-08-22T00:44:00.000+03:00

"Hiçbir kazanç hakikat (hakkın yerini bulması) kadar iyi olamaz, hiçbir kayıp da haksızlık kadar kötü olamaz."

çamur

2007-08-15T02:17:00.000+03:00

"çamur atan traktör ilerlemez"

İftira atmanın getirisini, sonucunu bu kadar özetle ve güzellikle anlatan bu kelime gurubuna, bu anlam'a, bu ruh'a hayran oldum.

Sen sen ol kendim! kimsenin niyeti hakkında yorum yapmaya kalkma! Sen ancak karşındakini kendi anlayabileceğin kadarıyla anlarsın. Ve her zaman için karşındaki senin anlayacağından fazlasıdır.

nokta, ip ucu

2007-08-12T01:38:00.000+03:00

nokta boyutsuz varlık, sonsuzluğu anlatırken, her cümlelerin sonunda
bu bir oyun mudur ? hilesi mi hayatın, edebiyatın dilbazlığı mı ?
her sona sonsuzluk gelmesi tesadüfmü ki!
yoksa büyük bir ipin ucu
imlâ bile hatılatırken bitmez'i bu son arayışı,
büyük bir yalan mı
bileşik
ânlar kümesi, ya da algıların oyunu...
an(lamaz)lar!

nokta O
huuuu
her şeyin başlangıcı ve kâdir son
sahi varsak, tutsak iki nokta arasındaki nedir ?
bulabilir miyiz ikincisini ?
o da mı yalan!
ya üçüncüsü...

ya olursa!? belki yakalayacağımız bir nokta
evet sadece bir nokta, yutarsa bütün elemanlarını
velice delirip
delice genişleyip,
bir nokta yutarsa
"ben"i dahi
.

Mini etek

2007-08-12T00:54:00.000+03:00

Bayanların eteklerinin boyuyla birlikte kendilerini, güzelliklerini, haysiyetlerini, şereflerini nasıl bu kadar alçaltabildiklerine bir bahane bulamıyorum. Moda ve medeniyet kılığına girmiş yaşlı, boyalı, uzun tırnaklı kadın olan dünyanın durmak bilmeyen uzun dili, medya nasıl körpe beyinleri uyuşturup ahlaksızlıkla terbiye ediyorsa ve buna karşı duracak hakikati söyleyecek haykıracak kadar cesur insanların dilleri nasıl bu kadar kısalmışsa!... Neticede bir bakkala gidip gelene kadar türlü ahlaksızlıkların beyne nüfuz etmesi kaçınılmaz olmuş. Buna karşı durmak bilinçsizlik, gericilik olmuş.

Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan küçük çocuk çıkıp "kıral çıplak" : "kendinizi kasabın vitrinine asılmış kuzu etleri gibi, bir mal gibi pazarlıyorsunuz! siz hakikatte çok daha güzel, alemi değiştirecek potansiyele sahip insan’sınız! rabbin hilafetini hak gördüğüsünüz!" diye haykırana kadar herkes inanmış bu yalana. itiraf etmekten korkmuş. Milyonlarca senelik ömrün yanında şu 70 senelik dünyada en fazla ne kaybedilebilir ki ? En fazla milyonlarca senelik bir yaşam kaybedilir... İnsanlık kaybedilir.

Bu açıklığın, ahlaksızlığın medeniyet olduğu fikrini içimize salandan da o sözden de şikayetçiyim!

Dinler arası diyalog

2007-08-12T00:14:00.000+03:00

Ön(emli)not: Din, insanın içinde yaşadığı sistemi, kurallarını, yaşama biçimini açıklayan, insanın anlamasına ve hakikatini öğrenmesine keşfetmesine yardımcı olan öğreti.

Bir tane evren olduğuna göre bir tane de din vardır. Sonradan dejenere olmuş, insanların kendi çıkarları uğruna değiştirdikleri istedikleri gibi kullandıkları din midir ? Bence değil. Bugün din, İslamiyet bile bu uğurda cahil insanlar üzerinde kullanılmakta yalnız, islamiyetin önceki İslamiyet'lerden ya da hakiki hristiyanlıktan, hakiki yahudilikten, ya da aynı değerleri kuralları anmış diğer peygamberlerin yaydığından farklı kılacak tek özelliği vardır, Kitabı(bilgisi) sonsuza kadar korunacaktık değişmeyecektir, bu Allahın bize, insanlığa vermiş olduğu sözdür. İnsanlar ne kadar çıkarı uğruna diğer insanları kandırmaya çalışsa da Resulullah s.a.v in bize emanet ettiği ve son öğütü olarak ona sıkı sıkı sarılmamızı emrettiği kitaba sarılan hakikatini araştıran müminler dini öğreneceklerdir. Ve sağda solda atıp tutanlara kanmayacaklardır. Haksızlığa boyun eğmeyecek, haksızlık yapanlarla birlik olmayacaktır. İslamiyet bunları söyler.

İyi niyetle, büyük çabalarla ve yılmadan hayatı anlama çalışan insanların bulduklarına bakın islâmî öğretilerle ne kadar örtüşür. Çünkü hayat birdir, kuralları birdir, din de birdir. başka bir din yokken din"ler" arası diyalog nasıl olabilir ?

"Dinler"i kabul eden insanın imanından şüphe ederim. Netekim resulullah s.a.v efendimiz, hz ibrahim ve diğerleri çıkıp hakikati anlattığında diğer putperest veya dejenere olmuş öğretimsileri saymamışlardır. Onlara karşı dimdik, sabırla, yılmadan durmuş mücadele etmişlerdir.

çingene

2007-08-01T00:33:00.000+03:00

ahlak dolayısıyla şuurdan uzaklaşmış, içgüdü hakimiyeti altında, bu sebepten renkli (çingene pembesi - kuyruk sokumu çakra rengi: şehvet) bir kültüre sahip olduğu düşünülen, entel ve carpe diem felsefesini istekleri yaşamaktan ibaret sanan kişilerce gereksiz yere ve haksızca yüceltilmiş yazık insan topluluğu. (bir genellemedir, istisnai durumlar ebedi olarak kaide kapsam alanı dışında kalır)

Şeriat

2007-07-27T17:09:00.000+03:00

sayın ahmet hulusi bu konuda şu değerli fikrini paylaşmıştı okurlarıyla (yanlış olmasın) :
iki hadis var;
"din nasihatten ibarettir"
ve "dinde zorlama yoktur"
bu bilgilere dayanarak zorlama olan herhangi bir şeyde din yoktur diyebiliriz. o yasa olabilir, devlet olabilir, yönetim şekli olabilir insanlara çok şeyler de katabilir kurallarını dine dayanarak almış da olabilir ama din değildir.
ahmed hulusi beyin diğer açıklamaları gibi gayet basit ve net.

lakin insan beşeri, sosyal bir varlıktır. yaptıklarıyla, değerleriyle, konuşmasıyla hatta sadece mimikleriyle bile diğer insanları etkiler, değiştirir. her ne kadar zorlamak insanı riyakarlığa itse de beşeriyetten doğan kötü etkilerden sıyrılabilmek için şeriat kuralları vardır. bu şüphesiz toplum için daha hayırlıdır. mesela harama bakmak kişinin hafızasını kaybına neden olur. makro boyutunda düşünecek olursak: modayla dayatılan açık giyim toplum hafızasını öldüren bir şeydir. ve toplumu pasifleştirerek ağzından daha kolay lokmayı almayı sağlar. bunun olmaması için toplumda ki diğer insanların hafıza kaybına uğramamaları için örtünme yasağı vardır. bu ve bunun gibi yasaklar birçok durumda toplumun verimini arttırır, evrensel değerlere yaklaştırır. ayrıca açık giyinen bir insan da bizi hatalara sürüklüyorsa eğer bu kişi de bizim üzerimizde bir zorlama yapıyor demektir. onun zorlaması olacağına şeriatin iyiye zorlaması olması nezdimde daha hayırlıdır. ama en güzeli insanın içinden, özünden gelerek o yasaklara uyması. hatta onları kendi keşfedip anlaması. lakin bu çok ciddi fedakarlıklar ve o fedakarlığı yapacak inanç gerektirir.

ayrıca islamiyette ruhbanlık olmadığı için hakikatte kimse din adına bir şey yapma hakkına sahip değildir. lakin bazı insanlara bilgili olduğundan ve bildiklerinden dolayı saygı duyulur onların mertebelerine hürmet edilir. ama bu da kesin değildir hiçbir zaman için. yani anlayacağınız din konusunda her insan hür ve tek başınadır. her insanın dinden kendince nasibi vardır anlayabildiğini, bazısını yapabilir, bazılarına gücü yetmez.

allah hepimize cehaletten doğan gafletlerimizi farkettirsin ve affetsin...

Kelimenin gücü adına!

2007-07-27T12:52:00.000+03:00

bir kelime... sadece bir kelime neleri değiştirebiliyor hayatımızdan.

“KELİME” sözlük olarak yaralamak manasına gelen “kelm”den türemiştir; ki kelime de onu işitenin/okuyanın içinde bir iz bırakır!

Benim hâla umudum var...

2007-05-16T04:34:00.000+03:00

Benim hala umudum var...

yalın bir sokak

eski, tek başına

ama hâla..

Nereye gitmeli ki ?

2007-05-07T22:36:00.000+03:00

Nereye gitmeli ki ?

100. yıl, Atatürk bulvarı, İstiklal caddesi
Apricot oteli, Sultanahmet, Çemberlitaş, Bankacılar sokak, Mısır çarşısı
off Eyüp, Piyerloti...

850 bin...
hahahaaaaa bozdur bozdur harca
bir simit ve tabana kuvvet...

Heeey kocca İstanbul, benim memleket!

Fakir

2007-05-06T14:37:00.000+03:00

hırslılar, hırsız bakışlar çürütmüş perdelerini
güneşin parlak ışıkları dışında
her şey alınmış ellerinden
ne diyeyse mahçupluğunu bırakmaz fakirler

sabah işe kaldırıyon oğlunu
belki de hastasının başında sabahlıyor
ama yine de
içimizdeki tüm kötülükleri
eritip lanetlercesine
mahçupluğunu bırakmıyor
affedercesine..

Kum Saati

2007-05-06T05:58:00.000+03:00

Kum Saati

İki ân arasına sıkışmış
geçmişle geleceğin hesabında
oysa genişlese biraz
bir derin nefes belki
sonsuzluk yanı başında...

sevgíli

2007-04-03T19:46:00.000+03:00

bırakamayacağim kadar gerçek
tutamayacağım kadar düş'sün...

Ömer Hayyam

2007-03-27T01:31:00.000+03:00

hayyam'ın rubailerini okurken, onu tanımaya çalışırken aklımda bir söylenti vardı... "kimi ona deli diyor, kimi veli"

bir insan nasıl bu kadar ayrık sıfatları alabilir ki? anlaşılmazsa alır :)
yani söylediklerini tamamen sembolize edip, bunu mükemmel bir şekilde popülerleştirirse (şarap, keyif adamı gibi), herkesce okunur fakat herkesce anlaşılmaz... herkesce okunması onu gerçekten anlayacaklara gitmesini ve yaygınlaşmasını sağlar. ayrıca birisi hiçbir şey anlamadan okusa dahi bilinç altı çok şey anlamıştır(öyle olduğu varsayımındayım). ayrıca bu sembolize etme ve alttan saklayarak öze dair, evrensel gerçekliklere dair bir şeyler verme durumu hayyam'a has değildir. bunu yunus emre, pir sultan abdal hatta mevlana gibi herkesin bildiği ve benimsediği diğer önemli kişilerde yapmıştır. bu kişilerin bir diğer ortak özelliği de bağnazlığa çok sert karşı çıkışlarıdır***.

hayyamı okurken kitabın nerdeyse yarısına gelmiştim ki hâla kafamda hayyam'a dair soru işaretleri vardı. kim bu adam!? bir yerden sonra farkettim ki aslında hayyamın şarapla anlattığı, keyif ve zevk almanın çok ötesinde...

mesela :

"Gül verme istersen, diken yeter bize.
Işık da vermezsen, ateş yeter bize.
Hırka, tekke, post most olasa da olur,
Kilise çanları bile yeter bize."

dörtlüğü bana yunus emrenin;

"Alimler ulemalar medresede buldusa
Ben harabat içinde buldum ise ne oldu"

burada hayyam'ın "kilisenin çanları dahi yeter, nerede nasıl olduğun önemli değil her yerde o (hu) vardır" fikri yunus'un harabat içinde rastladığı, bulduğu çünkü "onun her yerde olduğu" fikriyle birebir örtüşmüyor mu ?
sizce bu bir tesadüf mü ?

bana göre bu değerli insanlar hayata dair samimice can baş ortaya koyarak yaptıkları derin araştırmalar neticesinde elde ettiklerini insanlarla paylaştılar. ama bunu tabi ki evrenin kendi özelliğine kişiliğine uygun olarak, "saklayarak" yaptılar..

netice itibariyle böyle insanları anlamakta doğal dengeler gereği çoğunluk zorlanacaktır. bazı kesim ise bilerek yanlış tarif edebilir. ama kısaca hayyam ın hayatına baktığım da bir bilim adamı olduğunu ve bir çok alan da çok "iş" yaptığını görüyorum. bu da bu insanın zevk düşkünü, kadın ve şarap müptelası olmadığını ispatlamak için yeterli bence. şu da bariz ki herhangi bir bağımlılığı olan insan ancak bir yere kadar gelebilir. bağımlılığı her daim onu zorla esiri altına alıp istediğini yapmasını engeller...

lakin! yaşamaktan mutlaka çok zevk alan birisi olduğu da belli. yani yaşadığından zevk almakla zevk "düşkün"ü olmak farklı şeyler..

"Dünyada akla değer veren yok madem,
Aklı az olanın parası çok madem,
Getir şu şarabı, alsın aklımızı:
Belki böyle beğenir bizi el alem!"

_____________________________
Bütün rubaileri için : http://www.siirgen.org/siir/o/omer_hayyam/
Hayyam ile ilgili değerli bir yazı daha : http://www.sufizmveinsan.com/sohbet/hayyam.html

mahçup

2007-03-17T23:34:00.000+02:00

bir kızın saçını düzeltmesinin karşılığıyım ben
güzel yanaklarda allığım
bakışlar hafif yere eğik,
aşktan, sevgiden, güzellikten gelen
mahçupluğum
(tutuklanmışlığım...)

sebepsiz(!) gülümsemeyim sağda solda
uçaklara sallanan çocuk elleriyim
geleceğe umutla bakan genç gözlerim
geçmişe şefkatle dönen ihtiyar
durun, vurun zamanın sancıları
Hayyam'ın elinde şarap şişesiyim
şeytanlar kıs kıs gülsün
günahları sırtında diyar diyar gezen
her toprakta secde eden
ademim...

(Fırat'a)

fakir

2007-03-03T00:26:00.000+02:00

gözlerim fakir de baksa,
senden aksi yeter...

sallama çay

2007-03-03T00:17:00.000+02:00

hızlı okuma gevzekliği dimağımızda
bir güne sığıyor artık
her şeyin kolayı var
mikro-dalga dümenden 5 dakkalık yemek hele ?
iki saatlik trafikten sonra kim takar...
pratik tarifelerle aşklar çarçabuk
kaç ayrılık sıkıştı kısa mesajlara
ne dönüyon arkana! vaktin mi var?
bakma sağa sola
çaylar şekerler külli sallama

çarçabuk bir güne sığıyor ama
her şeyin bir pratiği var
o kadar çok şey yaşıyoruz ki

hissetmeden!

Seyir defterinden...

2007-02-15T16:00:00.000+02:00

I.
Yaralar aldım sizden, yaralar! 4-5 günlük de olsa göreyim demiştim, geldim. Şimdi her yanım kesik, kanıyor. Oysa sessiz sedasız kalmanızı yeğlerdim, belki kuru bir hoşgeldin yeterdi gözlerine bakamadığım şehir! Ama siz bunu yapmadınız, kanattınız beni kanattınız! Dertten kaçtığımdan da değil, ama bu kadarını... Bilmiyorum, karışığım.

II.
Aniden durdu otobüs, yolculuk askıda!.. Herkes sol camda, ezik üç araba, gömleğinin sol kolu kıvrık, titreyen eğilmiş bir adam, ani duruşların şokunda... Polis dahi rapor tutamaz bir halde, herkes sol camda, yolculuk askıda... An şahitlik ânı...

III.
Off neden böyle yaptın İstanbul ? Her fırsatta elimden çekip gözlerimin içine baka baka sapladın bıçağı. Karanlık bir sokakta tek başıma yürümeye gelmişyim oysa, kimseye laf dahi atmaytacaktım. Zaten dertler sine sine, serseriliği bıraktım. Ama siz, öyle kanattınız ki günahlarım bile lanetledi beni, onlara yabancılaştım.

IV.
Sevdiniz beni sevdiniz! En ağır yarayı verdiniz. Durdu birden yolculuğum, güzergahım değişti. Sol kolum kanadı, gömleğimi kıvırdım. Bakamadım gözlerinize başımı yere eğdim. Dilim tutuldukça daha da üstelediniz, sevdiniz! İçimde üö enkaz, ikisi çok kötü... Hayır! Bu kadarını istemedim. Kuru bir hoşgeldin kâfiydi. Trafik polisi yolu açtı, otobüs hareketlendi, herkes yerine geçti.

Beni bu kadar sevmemeliydiniz...

Teselli

2007-02-15T15:58:00.000+02:00

Niye yaşayayım ki?
Sen yanımdayken...

Kör Sancı

2007-02-15T15:53:00.000+02:00

İçimde bir şimşek çaktı sevgili!
Ben unutmamak için yazıyorum şiirleri
Denizin homurtusu, sert rüzgarı, buz gibi solukları arasında
Kuşburnu kokusu Samsun'a karışırken oldu.
Apansız yakaladım onu, kıskıvrak köşeye sıkışmışken ben
Çarptı birden, çok kısa sürdü.
Sadece bir ândı ama aydınlıktı.

Seni gördüm sevgili, gönlüm aydınlandı
Karanlık silüetli kaygılar hepsi yalan çıktı
Benim o en saf en mahrem yerimden
İçimde bir şimşek çaktı sevgili!
Bir anlığına gördüm her şeyi
Karanlığa haykırmak için yazıyorum şiirleri
Çünkü gördüm bir an için
Seni ne kadar sevdiğimi.

Aslım'a...

İçki

2006-12-24T01:03:00.000+02:00

Keyif çattığımı sanıyorlar,
ibadet ediyordum
İbadet ettiğimi sanıyorlar,
keyif çatıyordum.

alaca karanlık

2006-12-02T07:08:00.001+02:00

uykusuna beni de gömen!
göz kapaklarını aralamadan da bulacaksın kollarımı.
zirkon değil bu,
karanlık, bozacı nidalarla sattığım...
bir düş'ün yansıması,
tanrı gibi...